^{sloop ED buurt}

Ook Jan des Bouvries verdwijnt in de betonmolen

De Bijlmersloop vordert gestaag, maar langzaam aan, want de poen is op. Nieuwbouwplannen liggen stil. Aan de Daalwijkdreef liggen de D- en E-flats. De dreef werd ooit door stedebouwkundige Ashok Bhalotra uitgeroepen tot de kade van de Bijlmer. Hij bedoelde dat natuurlijk in overdrachtelijke zin. Bij Bhalotra staat immers de metafoor voorop. Er moest dus bedrijvigheid komen zoals in de (oude) haven. Bhalotra werd echter naar huis gestuurd, hoewel eerst zo warm omarmd door stadsdeelvoorzitter Ronald Janssen en de NA-directeur Rene Grotendorst. Hij zou de nieuwe Bijlmer aan elkaar knopen, maar er kwam geen straat der 1000 culturen (een soort slingerpad, dat west met oost moest verbinden en ruimte zou geven aan bedrijfjes en ambachten), geen plein der continenten, geen meanderende waters, geen gated community in een onder water gezet Bijlmerpark en dus geen kade. De kade wordt afgebroken, zelfs de poten van de eerste flats, die men liet staan na sloop van de rest van de gebouwen en die bedacht waren als huisvesting voor jongeren, studenten, hotels etc. Rochdale, de eigenaar, ziet er geen markt voor. En zo blijven alleen Echtenstein over, huisvesting voor daklozen en kunstenaars, en de twee poten van Daalwijk: studentenwoningen, sociale huur, en in de plint bedrijfjes + kinderopvang. Eeftink, Egeldonk, Dennenrode en Develstein verdwijnen in het geheel. Ze worden door een grote machine weggekrabd, appartement voor appartement, strang voor strang. Ook de garages zullen verdwijnen, waar zich ooit vele bedrijven vestigden, zoals de bar van de marron-organisatie Sipaliwin, hoewel ze natuurlijk uitstekend dienst zouden kunnen doen als de 'groentenschuren' van de Bijlmer. Met voldoende ledlampen kan je de hele Bijlmer en meer elke dag van groenten kan voorzien, zoals experimenten uitwijzen. En zonder led heb je prachtige, donkere ruimten voor champignons en witlof, een oud idee van Paul Bos.

Het wordt allemaal vervangen door de nieuwe ideologie van straatjes, autootje voor de deur, en eigen tuintjes, afgeschermd met hoge, houten muren. En zo verdwijnt ook het ontwerp van Jan des Bouvrie, die in de jaren '80 de eervolle opdracht kreeg om de E-flats op te leuken met sfeervolle in- en uitgangen. Zie de foto met de glazen baksteen. Op de foto's ook nog het huidige Daalwijk, zie hoe fantastisch het er eigenlijk bijstaat; een onderdeel van Daalwijk met de oude ingang via een heuveltje, nu vervangen door een ijzeren trap, voor de huidige bewoners. In de eerste poot zullen ze vervangen worden door studenten. Die poot krijgt ook een geheel nieuw aanzien. De betonnen panelen met schietgaten, die nu de balkons en galerijen vormen, worden vervangen door glas. Dat is vriendelijker zegt men.